TΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ: Επιθέσεις με επίδειξη οπλισμού
γράφει ο Σταύρος Λιλόγλου
Από το απαρχαιωμένο μπαζούκα του Πολεμικού Μουσείου στο υπερσύγχρονο RΡG, από το φονικό 45άρι- το όπλο -ταυτότητα της 17Ν- στο σήμα κατατεθέν των ανταρτικών ομάδων όπου γης, το διαδεδομένο και καταστροφικό Καλάσνικοφ με τις βολές κατά ριπάς. Μαζί με αυτά και- εξίσου υπερσύγχρονα - λάφυρα των «απαλλοτριώσεων». Τα ΜΡ5 των ειδικών φρουρών της ΕΛ.ΑΣ., τα οποία κατέληξαν στα χέρια των τρομοκρατών ύστερα από αιματηρές ή αναίμακτες επιθέσεις.
Αν η «παλιά» τρομοκρατία στην Ελλάδα ενδιαφερόταν να χρησιμοποιεί τα όπλα (και) ως στοιχεία ταυτότητας, οι σημερινοί τρομοκράτες φαίνεται να ενδιαφέρονται αποκλειστικά για τη δύναμη πυρός που διαθέτουν. Και όπως επιβεβαιώνουν σε επίπεδο συμβολισμού οι χειροβομβίδες επιθετικού ή και αμυντικού τύπου που εκτοξεύουν έπειτα από κάθε επιχείρησή τους, το μείγμα αυτή τη φορά είναι εκρηκτικό.
Το βαρύ οπλοστάσιο της νέας γενιάς τρομοκρατών προκαλεί «πονοκέφαλο» στην ΕΛ.ΑΣ. Ουδείς είναι σε θέση να εκτιμήσει το μέγεθός του, όλοι όμως προβληματίζονται για τις δυνατότητές του. Πολλά έχουν αλλάξει «από την εποχή που τα όπλα αποτελούσαν σφραγίδα μιας οργάνωσης και παρέπεμπαν αμέσως στους δράστες» λέει ανώτερος αξιωματικός της Αντιτρομοκρατικής. «Σήμερα οι τρομοκράτες,με όποια ταυτότητα και αν τελικά παρουσιαστούν, δείχνουν να παίζουν κρυφτό με τις διωκτικές αρχές,οργανώνοντας ξαφνικές και άμεσες επιθέσεις. Και μάλιστα με όπλα μεγάλα τα οποία δεν κρύβονται στη ζώνη ενός παντελονιού,είναι δύσκολα στη μεταφορά και στην απόκρυψή τους».
Στην εποχή των «παραδοσιακών» οργανώσεων, οι δράστες μετά τα αιματηρά τους χτυπήματα κάλλιστα θα μπορούσαν να «αράξουν» στα καφέ του Κολωνακίου έχοντας το φονικό όπλο στην τσέπη τους. Αλλά σήμερα ένα Καλάσνικοφ δεν κρύβεται εύκολα. Αδιαφορούν; «Τα όπλα που φαίνεται να έχουν οι τρομοκρατικές οργανώσεις οι οποίες δρουν το τελευταίο χρονικό διάστημα είναι διαφορετικών διαμετρημάτων, προέλευσης και ιδιαιτεροτήτων. Κάτι το οποίο παραπέμπει σε οποιαδήποτε πηγή προμήθειας, ακόμα και σε άτομα του Κοινού Ποινικού Δικαίου» σημειώνει ο ειδικός αναλυτής σε θέματα χρήσης όπλων και βλητικών εξετάσεων κ. Γ. Ραυτογιάννης, ο οποίος υπενθυμίζει : «Οι οργανώσεις ένοπλης δράσης που δρούσαν τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 χρησιμοποιούσαν όπλα τα οποία είχαν κλέψει είτε από στρατόπεδα είτε από αστυνομικούς. Ουδέποτε τα είχαν προμηθευτεί από άλλους ποινικούς ή λαθρέμπορους όπλων» όπως φαίνεται να συμβαίνει σήμερα.
«Η επίδειξη του οπλισμού στην οποία επιδίδεται κυρίως ο "Επαναστατικός Αγώνας" μάς στέλνει το μήνυμα ότι είναι ισχυροί,πως έχουν ένα οπλοστάσιο ικανό για να χτυπάνε ανά πάσα στιγμή» αναφέρουν στελέχη της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας. Οσο για την προμήθεια του οπλισμού, όπως λένε, είναι εύκολο στη «μαύρη αγορά» να βρεθούν όπλα με τιμές που ξεκινούν από τα 150 και φθάνουν τα 800 ευρώ. «Οι σύγχρονοι τρομοκράτες επιδιώκουν με τα όπλα που χρησιμοποιούν μαζικές δολοφονίες και αυτό είναι μια μορφή αντάρτικου πόλης διαφορετική από αυτή που ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια» λένε αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. και προσθέτουν: «Με την καταιγιστική εμφάνιση νέων όπλων και νέων οργανώσεων επιδιώκουν να δείξουν πως τη χώρα μας έχει δήθενκατακλύσει ένα πραγματικό...πανηγύρι τρομοκρατίας».
